Mieszanka paliwowo-powietrzna to mieszanina par paliwa z powietrzem, która stanowi czynnik termodynamiczny podlegający sprężaniu, spalaniu i rozprężaniu w cylindrze silnika spalinowego tłokowego. Dzięki tym przemianom czynnika możliwe jest powstawanie energii mechanicznej w jednostce napędowej.

Zadanie realizowane przez system tworzenia mieszanki paliwowej prezentują się następująco:

Odpowiedni skład chemiczny mieszanki umożliwi spalanie stechiometryczne. Pozwala to uzyskać niskie stężenie toksycznych składników spalin i wysoką skuteczność działania katalizatorów spalin. Bardzo istotny jest tu współczynnik nadmiaru powietrza, którego wartość powinna być możliwie bliska jedności.

Dotychczas podstawowym urządzeniem do przygotowywania mieszanki paliwowo-powietrznej był gaźnik. Szybki rozwój motoryzacji doprowadził jednak do powszechnego stosowania elektronicznych układów wtryskowych, które okazały się znacznie precyzyjniejsze niż gaźniki. Obecnie, dzięki postępowi technologicznemu, elektroniczne układy wtryskowe są także bardziej niezawodne i tańsze od gaźników.

Mieszanka paliwowo-powietrzna powstaje w kolektorze dolotowym (tak zwany wtrysk pośredni) bądź wewnątrz cylindra (wtrysk bezpośredni). Jeśli paliwem dla silnika spalinowego jest gaz sprężony (CNG) lub skroplony (LPG), to przygotowanie odpowiedniej mieszanki może być znacznie łatwiejsze, ponieważ parowanie takich paliw, mieszanie par paliwa z powietrzem i uzyskanie jednorodnej mieszaniny składników gazowych jest po prostu łatwiejsze i szybsze, niż w przypadku paliw ciekłych.